- Dotychczasowe przepisy ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych obowiązują od 1 stycznia 2004 roku – wyjaśnia Monika Ulatowska ze Stowarzyszenia Agencji Zatrudnienia. - Zostały przygotowane w Komisji Trójstronnej, z zastrzeżeniem dokonania rewizji po roku ich obowiązywania i wprowadzenia odpowiednich korekt, które wynikną z praktyki stosowania przepisów. Do zaplanowanego wówczas przeglądu przepisów nigdy nie doszło. Dopiero teraz, po prawie 6 latach, parlament wprowadził kilka ważnych zmian, o które środowisko pracy tymczasowej postulowało od długiego czasu. Mimo, że nie wszystkie zgłaszane przez nas zmiany znalazły się w nowelizacji, satysfakcjonuje ona nas. To dobry kierunek i ważny dzień dla branży pracy tymczasowej.
Uchwalone zmiany dotyczą trzech obszarów. Pierwszy z nich to wykreślnie z ustawy artykułu uniemożliwiającego kierowanie pracowników tymczasowych do pracodawców, którzy dokonali tzw. zwolnień grupowych w ostatnich 6 miesiącach.
Przepis ten był wyjątkowo dotkliwie odczuwany przez przedsiębiorstwa, które w ostatnim roku dotknięte skutkami kryzysu były zmuszone zrezygnować z części załogi. Wraz z ożywieniem gospodarczym pojawiły się pierwsze nowe zamówienia, jednak w obawie że są to wciąż zdarzenia incydentalne a nie trend stały, przedsiębiorstwa nie były skłonne do podjęcia się długotrwałych zobowiązań wynikających z zatrudnienia personelu. W takiej sytuacji idealnym rozwiązaniem mogła być współpraca z agencjami pracy tymczasowej, które dostarczają odpowiednią ilość personelu w momencie wystąpienia zapotrzebowania. Niestety dotychczasowy przepis ustawy powodował, że przedsiębiorstwa musiały wstrzymywać się przez 6 miesięcy ze współpracy z agencjami pracy tymczasowej.
Ustawa blokowała również stosowanie pracy tymczasowej w przedsiębiorstwach wielozakładowych. W sytuacji gdy nawet tylko w jednym z oddziałów dokonano „zwolnień grupowych”, żaden inny oddział, nawet jeżeli był w dobrej kondycji gospodarczej, nie mógł uzupełniać załogi pracownikami tymczasowymi.
Ponadto wprowadzono przepisy, umożliwiające wydawanie świadectw pracy pracownikom tymczasowym kumulatywnie po okresie 12 miesięcy, znosząc tym samym obowiązek wydawania dokumentu po każdym rozwiązaniu lub ustaniu umowy o pracę. Nowe przepisy zobowiązują też agencje pracy tymczasowej do wystawienia zbiorczego świadectwa pracy za wszystkie okresy pracy po 12 miesiącach od daty pierwszego zatrudnienia w agencji. Ustawodawca pozostawia również pracownikowi tymczasowemu możliwość zażądania wydania świadectwa pracy w każdym czasie. Zatem pracownik może uzyskać dokument w każdej chwili gdy okaże się on potrzebny.
Ostatnia zmiana to wydłużenie maksymalnego okresu kierowania pracownika tymczasowego do jednego pracodawcy z 12 do 18 miesięcy w kolejnych 36 miesiącach.
Przepis ograniczający zatrudnienie tymczasowe do 12 miesięcy u jednego pracodawcy jest szczególnie dotkliwy w mniejszych ośrodkach gdzie rotacja pracowników tymczasowych pomiędzy przedsiębiorstwami użytkującymi nie jest możliwa ze względu niewielką ilość przedsiębiorstw.
- Zmiana przepisów znosi dotkliwe bariery prawne w stosowaniu pracy tymczasowej i ogranicza biurokrację w zakresie wydawania świadectw pracy – stwierdza Tomasz Szpikowski, prezes Zarządu Stowarzyszenia Agencji Zatrudnienia. - Te zmiany, mimo, że zaledwie trzy, z pewnością przyczynią się do rozwoju pracy tymczasowej w Polsce, z pozytywnym skutkiem nie tylko dla samych agencji, ale również dla rynku pracy i całej gospodarki. Przedsiębiorstwa szczególnie teraz, w okresie niepewności gospodarczej, potrzebują bardziej niż zwykle narzędzi do elastycznego zarządzania personelem precyzyjnie dopasowanego do wolumenu zamówień. Pracownicy zagrożeni utratą pracy potrzebują wszelkich form zatrudnienia, dzięki którym mogą utrzymać się na rynku pracy, zdobyć doświadczenie czy umiejętności na innym, choćby przejściowym stanowisku pracy.
W opinii środowiska pracy tymczasowej pilnej zmiany wymagają też przepisy dotyczące obowiązku wykonywania szkoleń BHP i wstępnych badań lekarskich przy kolejnym zatrudnieniu na tym samym lub podobnym stanowisku pracy u tego samego pracodawcy użytkownika, w przypadku gdy przerwa pomiędzy kolejnymi umowami trwała nie dłużej niż 30 dni. Zgodnie z prognozami już w 2010 roku nastąpi ponowny szybki wzrost branży pracy tymczasowej, osiągając w 2012 roku nawet 26% rocznie. AFA